Jest jedna miłość

„Jest jedna miłość, która nie liczy na wzajemność, nie szczędzi ofiar, płacze a przebacza, odepchnięta wraca – to miłość macierzyńska”- napisał Józef Ignacy Kraszewski. Bez wątpienia Matka odgrywa jedną z najważniejszych ról w życiu człowieka. Jest opiekunką, nauczycielką, powierniczką i przyjaciółką, której zawsze możemy być pewni. 26 maja obchodzimy Dzień Matki. Jest to wspaniała okazja by podziękować kobiecie, która dała nam życie.

26 maja w Polsce obchodzony jest Dzień Matki. Jesteśmy jedynym krajem na świecie, w którym święto to przypada na ten dzień. Na ziemiach polskich pierwsze obchody Dnia Matki miały miejsce w 1914 roku w Krakowie. W odrodzonej Rzeczpospolitej święto to obchodzone było od 1923 roku, choć nie miało określonej daty. Najczęściej była to jednak majowa niedziela. Na przykład w 1934 roku był to 13 maja, a w 1939 roku – 7 maja. Stałą datę i popularność Dzień Matki zyskał w Polsce dopiero po II wojnie światowej. Dziś jest to jedno z najpopularniejszych świąt rodzinnych. Tego dnia mamy otrzymują od swych dzieci kwiaty i łakocie. W szkołach i przedszkolach odbywają się akademie i specjalne programy artystyczne. Starsze dzieci mogą oczywiście w tym dniu sprezentować mamie odpoczynek. Zająć się młodszym rodzeństwem, posprzątać bez marudzenia albo ugotować obiad. Pamiętajmy przy tym, że zawsze jesteśmy dziećmi naszych mam i nie ważne, czy mamy dziesięć, czy czterdzieści lat.

Dzień Matki obchodzony jest na świecie w różnych terminach. Amerykanie, Niemcy i ponad sto innych krajów świętują Dzień Matki w drugą niedzielę maja. Francuzi w ostatnią niedzielę maja lub pierwszą czerwca. Tajowie Dzień Matki obchodzą 12 sierpnia, w dniu urodzin królowej- matki Sirikit. Nepalczycy świętują zgodnie z tradycyjnym kalendarzem księżycowym 15 dnia siódmego miesiąca. Na całym świecie ludzie pragną podziękować swoim mamom za ich trud i miłość.

Pomysł ustanowienia święta matek w Stanach Zjednoczonych Ameryki związany jest z działalnością sufrażystek i działaczek kobiecych z drugiej połowy XIX wieku. W latach 50-tych tego stulecia w Zachodniej Wirginii z inicjatywy Anny Reeves Jarvis powstało stowarzyszenie „Mother’s Day Work Club”, które organizowało dla młodych mam warsztaty z opieki nad dziećmi, co pomogło obniżyć śmiertelność wśród dzieci. W czasie wojny secesyjnej (1861-1865) kobiety ze stowarzyszenia działały jako ochotniczki w szpitalach wojskowych opiekując się rannymi żołnierzami obu stron. Cieszyły się one wielkim autorytetem i szacunkiem. Z tego powodu w 1868 roku władze stanowe Zachodniej Wirginii zwróciły się do Anny Reeves Jarvis z prośbą, by pomogła w dziele pojednania społeczności podzielonej przez okropieństwa wojny. Odpowiedzią Anny Reeves Jones była organizacja „Matczynego Dnia Przyjaźni”. Pomimo licznych gróźb płynących z obu stron konfliktu dopięła ona swego i zorganizowała piknik z koncertem orkiestry wojskowej, która grała utwory zarówno konfederackie jak i unijne. Zabawa okazała się wielkim sukcesem, który pomógł załagodzić konflikt.

Kontynuatorką jej działalności była córka, Anna Maria Jarvis. Była ona blisko związana z matką i po jej śmierci postanowiła spełnić jej marzenie- ustanowić święto ku czci matek. W 1908 roku, trzy lata po śmierci matki, w metodystycznym kościele w Grafton, odbyło się nabożeństwo ku czci Anny Reeves Jarvis i wszystkich matek świata. Anna Maria nie zamierzała jednak ograniczać się do lokalnego nabożeństwa. Nawiązała współpracę z finansistą i właścicielem domu handlowego w Filadelfii Johnem Wanamakerem. W pierwszym Dniu Matki w historii tysiące osób odwiedziło sklepy Wanamakera, gdzie przygotowano upominki dla mam. Dzień Matki okazał się być spektakularnym sukcesem. W następnych latach podobne wydarzenia organizowane były w wielu amerykańskich miastach.

Po sukcesie, jakim był Dzień Matki 1908, Anna Maria rozpoczęła szeroko zakrojoną kampanię listową zachęcając władze USA do ustanowienia Dnia Matki świętem narodowym. Opublikowała w prasie odezwę, w której zachęcały Amerykanki, by pisały listy do swoich przedstawicieli w Waszyngtonie. W odpowiedzi biura kongresmenów zostały wręcz zalane powodzią listów. W 1914 roku prezydent Woodrow Wilson przychylił się do prośby Anny Marii Jarvis i ustanowił drugą niedzielę maja Dniem Matki. USA stało się tym samym pierwszym krajem, w którym Dzień Matki stał się świętem narodowym.

Anna Maria Jarvis chciała, by Dzień Matki był osobistym świętem rodziny. Zgodnie z jej własnymi słowami „poświęcone miało być najwspanialszej mamie jaka żyła- twojej mamie” , dlatego „Dzień Matki”, a nie „dzień matek”. Symbolem święta miał być biały goździk: „Jego biel symbolizuje prawdę, czystość i wszechogarniającą dobroć matki; jego zapach jej pamięć i modlitwy. Goździk nie gubi swoich płatków, lecz tuli je do serca gdy umiera, tak jak matka tuli swe dzieci; jej matczyna miłość nie umiera nigdy. Gdy wybierałam ten kwiat, przypomniała mi się narzuta na łóżko mojej mamy”.

Truizmem zapewne jest stwierdzenie, że matka jest jedną z najważniejszych osób w życiu każdego człowieka. Matka daje życie, opiekuje się dzieckiem, karmi je. Pod opiekuńczymi skrzydłami matki dziecko wzrasta i kształtuje swą osobowość. Maksym Gorki powiedział: „Ludzie to zawsze dzieci swoich matek. Bez matki nie ma poety, nie ma bohatera”.

Wybitny psycholog, Carl Gustaw Jung, uważał, że postać matki jest tak głęboko wryta w ludzką psyche, że stała się wielkim, nieuświadomionym archetypem obecnym w najgłębszych pokładach podświadomości ludzkości. Na Placu Wolności w Czarnkowie można oglądać wystawę plenerową pt. „Czarnkowianki” przygotowaną przez pracowników Muzeum Ziemi Czarnkowskiej. Przedstawia ona różne oblicza kobiet- tytułowych Czarnkowianek. Nie mogło wśród nich zabraknąć oczywiście i oblicza matki, bo macierzyństwo pokonuje czas i przestrzeń. Jest doświadczeniem uniwersalnym, łączący najstarsze pokolenia ludzkości z nami, żyjącymi współcześnie. Macierzyństwo jest przy tym czymś niezwykle bliskim i intymnym. To najgłębsza więź, jaka łączy dwoje ludzi, źródło radości i miłości.